Ik weet niet juist wanneer ...
Wanneer ik zo hard op mijn eten begon te lette.
Stilaan, verlies ik mezelf. Ik accepteer me niet, niet hoe ik er uit zie, niet hoe ik me kleed, niet op deze manier...
Als een kleine mollige kabouter gaan mijn dagen door.
Onlangs moest ik een betoog houden over dat we soms niet beseffen hoe snel het leven aan ons voorbij gaat.
Al die jaren, al die jaren sinds het 3e middelbaar is eten mijn psychologisch probleem geweest.
Op 2 weken tijd verloor ik soms 5 kg; maar dan wel zonder te eten.
Het is niet eerlijk voor mijn familie, voor mijn vriendje, ook niet voor mezelf, mijn lichaam.
Want hoe snel die 5 kg er af gaan, ze komen er zo weer bij...
Je gaat er aan kapot, je beseft het wel, maar toch wil je afvallen.
Afvallen afvallen afvallen. En het ergste van al is dat ik soms zelfs jaloers ben op anorexia meisjes.
Zij houden het tenminste langer vol als 2 weken ...
Hoe erg ik er innerlijk een probleem mee heb. Ik hou het verborgen voor iedereen in mijn omgeving.
Niels weet dat ik wil afvallen, maar niet dat ik sinds het 3e middelbaar hier al zoo erg mee bezig ben...
Welkom in mijn wereld tegen de Kg's, deze keer hou ik het vol. Ik moet
de zomer komt er aan en dan wil ik zeker 55 wegen.
dus eerst 55 Kg.
Momenteel ben ik 58,6 kg. Veel ik weet het, maar ik moet gewoon van al het eten afblijven. alleen als het echt moet.